Home
  • PDF
  • Afdrukken
  • E-mailadres

Great

Ik wordt wakker en Donald wordt president. Niet Donald Duck, maar Donald Trump. Beide een stripfiguur. Ik zou wel eens een gerenommeerd tekenaar aan het werk willen zien met een Trump-strip. De man leent zich er uitstekend voor. Hoe komt een stripfiguur in het witte huis, anders dan door de brievenbus? Door democratische verkiezingen. En dat maakt wat los.

Dat emotie een belangrijk gevoel is wist ik. Maar dat politici, beurzen, peilers, opiniemakers en journalisten zich er zo in verliezen is zonde van deze aardkloot. Politici zijn weer eens 'geschokt', beurzen gaan in het rood, peilers zeggen even niks, opiniemakers roepen dat ze het aldoor al gezegd hebben en journalisten vragen iedereen wat ze er van vinden. Veel zaaks is het allemaal niet; het lijkt vooral naïef.

De hele club vraagt zich vanalles af, behalve de belangrijkste vraag: waarom? Waarom wint Trump? Waarom is er een Brexit? Waarom verliep het Oekraïne referendum zo? Waar komt het verzet tegen allerlei handelsverdragen vandaan? Jan Publiek slaat toe. Slaat democratisch toe en de gevestigde orde staat -door een gebrek aan zelfreflectie- met de mond vol tanden. Men zaagt aan de poten van deze orde. En de orde moet bewaart; dat weet iedereen. Geen weldenkend mens wil chaos en je kan niet zeggen dat de stemmers niet weldenkend zijn. Daarvoor zijn het er wat veel. Kennelijk is er iets anders aan de hand.

Het lijkt er op dat de stemmer verweesd is. Hij kiest, maar ziet hoe ver van zijn invloedssfeer het wereldse toneel geregeld wordt. Waar hij niks meer aan kan veranderen en waarbij de globalisering het geheel nog ongrijpbaarder maakt. Tel daar bij op de macht van de grote bedrijven en lobbyïsten en de bekeuring voor fout parkeren, de hondenbelasting en de blauwe belasting-envelop roepen steeds meer weerstand op. Wij wel; zij niet. Het model van de eeuwige groei loopt tegen zijn grenzen aan. Tegen de grens van de mens. Daar komt een rekening voor.

 
  • PDF
  • Afdrukken
  • E-mailadres

Icarus

Moet Groningen Airport Eelde verder of niet? Een prangende vraag waar inmiddels een strateeg zich over gebogen heeft, met als zonneklare opdracht om de discussie maar één kant op te duwen. Anders leg je niet zulke onnozele varianten voor.

Het zijn er drie: alleen recreatie, alleen toerisme, of: een poort naar het noorden. Nu heeft Eelde al langer last van het 'papieren vliegtuigjes gevoel': steeds weer zijn de gouden bergen in zicht, maar met een vlietuig van papier kom je er niet. De langere start baan zou de poorten naar de hemel openen, zo werd decennia lang beweert -het bleek niet te kloppen. De kosten van de luchtverkeersleiding werden consequent onder te tafel gehouden maar komen binnenkort voor rekening van de luchthaven. Carriers kwamen en gingen: geen lijn houdt het vol en favoriete Eelder vankantiebestemmingen als Turkije en Griekenland gooiden hun eigen toeristische glazen in. Weg verbinding.

De generieke activiteit om in een groot gebied transport te generen mist. Een infratructuur op maat die daarbij past van wegen, vaarwegen en spoor ontbreekt. Alleen de stad Groningen als woon- en werk kern is niet voldoende; Eelde zal het van een veelheid aan activiteiten moeten hebben. Toeristen, zakelijk, les en vracht. Een gerichte keuze hieruit beperkt op voorhand de mogelijkheden tot overleven. 

Het plan wat nu voor ligt is onnozel omdat het geen echte keuzen geeft uit overlevingsmogelijkheden: twee volkomen onlogische varianten en één redelijke. Als sportvliegveld hoeft de belastingbetaler er niks mee. Als toeristische hub weten we nu wel hoe het loopt: kan vriezen kan dooien. Niks nieuws onder de zon. Dat zijn geen keuzen.

De laatste variant betekent niet zeuren maar doorgaan: pomp er geld in en het komt goed. Het zou kunnen, maar dan niet dit vliegveld alleen. Dan ook een verdubbelling van de weg naar de Eemshaven, dubbel spoor naar Bremen en Groningen moet ophouden met zeuren over wat haar allemaal overkomt en het op een volwassen manier regelen. 

Een luchthaven groeit niet uit het niets: die groeit op activiteit van haar omgeving. Van ons, noordelingen dus. Wees daar dan open en helder over en kom niet met onzin-varianten. Til de bestuurlijke visie eens naar een hoger niveau.  Misschien kan Icarus dan vliegen.

 
  • PDF
  • Afdrukken
  • E-mailadres

Niets boven Groningen

Niets is zo slecht voor een maatschappij als slecht bestuur. En dat hebben we in de provincie Groningen en in een aantal gemeenten. Visieloos hobbelen ze van de ene zeperd naar de andere. Het maatschappelijk belang is er niet mee gediend. Geen wonder dat steeds meer mensen helemaal klaar zijn met de politiek. Het systeem dient het doel niet meer. Wat voorbeelden.

De aardbevingsproblematiek wordt hendig in de handen van de NAM gelaten. Rapport na rapport, commissie na commissie: de overheid heeft haar krediet verspeeld door het rondspelen van de bal zonder doelpunten te maken. Met als toetje een vracht windmolens in de veenkoloniën. De omvang van het probleem is groot; het opportunisme in de politiek van ongekende omvang. De enige partij die haar zaken goed regelde is de gemeente Groningen. Het prestige-project Forum kreeg snel de miljoenen die de rest van de provincie zo nodig had. Maar ja: zo'n gemeente is een stevige onderhandelingspartner.

Kleine gemeenten groot maken is ook al te veel gevraagd. Waar er toch een gemeenschappelijke interesse zou moeten zijn voor de haven van Delfzijl, de Eemshaven en Lauwersoog worden de lokale bestuurders het niet eens en komt noord -Groningen niet tot elkaar. En in Haren weten ze alles beter: één rapport van een bekende tegenstander van gemeentelijke herindelingen en de zon breekt door in het gemeentebestuur. De la vol rapporten die iets anders beweren blijft ongeroerd. Nog nooit het spreekwoord 'wiens brood men eet...' duidelijker en zo dichtbij in de praktijk gezien. 

Dan hebben we nog het akkoord van Westerlee over de werkvoorzienings-schappen. Zelfs in het zwakste deel van de regio ziet men nog kans om het te verknoeien. Poppetjes en macht blijken belangrijker dan de belangen van het meest kansarme deel van de beroepsbevolking.

Het provinciebestuur oogt krachteloos. Bij gebrek aan visie is de besluitvorming overgelaten aan de gemeenten die er vervolgens een rommeltje van maken. De uiteindelijke besluiten dienen dan ook op geen enkele wijze het belang van de bevolking van de provincie Groningen.

Waarom pakken de bestuurders elkaar niet aan? Waar blijven de bestuurders die de maat nog durven nemen van de democtratische besluitvorming? Allemaal bij de zelfde studentenvereniging gezeten misschien? Dan val je elkaar niet af... Dat hoort niet.

Er gaat wel degelijk iets boven Groningen: bestuurlijke integriteit. Het wordt zoeken met een lampje...

 
  • PDF
  • Afdrukken
  • E-mailadres

Leeg

Het woord 'cellentekort' zit iedereen vast nog wel tussen de oren. Zo oud is die kreet nu ook weer niet. En dan lees je nu in de krant dat er 3000 cellen leeg staan. Volgens de politie lossen ze steeds meer misdrijven op en gaat het eigenlijk heel goed met de misdaadbestrijding in Nederland. Wat liquidaties daar gelaten: dat hoort nu eenmaal bij dat metier. Maar er is een grappige analogie tussen de inrichting van de nationale politie en het leegstaan van veel cellen.

Ze kenden de man van vroeger, dus verhuurden ze hem een behoorlijke hoeveelheid materiaal. Voor ruim dertigduizend euro. Wat ze niet wisten was dat de man inmiddels het vage pad betreden had. Meermalen beloofde hij het spul terug te brengen, maar kwam nooit opdagen. De spullen zijn uiteindelijk verdwenen, de huurder zit in het buitenland en mijn kennis -de verhuurder- heeft het nakijken.

Nu is aangifte doen een hele toer: de overheid wil eigenlijk alleen kant-en-klare duidelijk zaken. Die zijn het best voor de statistieken. Erg duidelijk was dit voorval niet, hoewel het uiteindelijk overduidelijk een geval van verduistering betreft. Eerst de aangever maar eens het bos in sturen met de mededeling dat het een civielrechtelijke zaak is; geen zaak voor politie en justitie dus. Ondanks het overduidelijke strafrechtelijke aspect van de zaak. Mijn kennis had het geluk dat iemand met relevante kennis van zaken zich in zijn zaak verdiepte. Zo kwamen alle gegevens van de dader boven water en was de hele zaak eigenlijk duidelijk. Zelfs het lokale politiekorps was bijna zo ver om de zaak op te pakken.

Het kwam er niet van. De beslissing om wel of niet te vervolgen wordt mede ingegeven op de kans op succes. Deze balans pakte voor mijn kennis verkeerd uit: er werd geen vervolging ingesteld. Kan gebeuren zou je zeggen. Maar nu komt het. Omdat alle feiten bekend zijn, inclusief de dader, is voor de politie de zaak rond. Maar nog erger: de zaak krijgt de status 'opgelost'. Terwijl er geen vervolging is ingesteld, de benadeelde nog steeds benadeeld is, de spullen niet terug zijn en de dader vrij rondloopt. De eigenaar van de spullen kreeg vlekken in zijn nek en er kwam stoom uit zijn oren.

Een analyse van de oplossingpercentages van de nationale politie lijkt mij interessant. Als dit een trend is, is het niet verwonderlijk dat de oplossingspercentages hoog zijn. En is het geen wonder dat er veel cellen leeg staan. 

 
  • PDF
  • Afdrukken
  • E-mailadres

Onderbuik

Laag opgeleiden en het volk dat onze financiële wereld bestierd hebben in ieder geval één ding gemeen: ze reageren als de druk hoog wordt vanuit hun onderbuik gevoel. En omdat we als wereld aan hen overgeleverd zijn gaat het nu en dan mis.

Ik zag in meerdere Nederlandse kranten polls over een 'blijf-of-vertrek' van Nederland uit de unie en voorwaar: het was bij allemaal vrijwel half-om-half. Betrouwbaar, zulke polls? Nooit 100% maar elk teken aan de wand is er één. Ik zie de Britten als een klokkenluider en het is dan altijd weer interessant om te zien wat de -naar ik aanneem-  hoog opgeleide bestuurders van de EU lidstaten met zo'n signaal doen.

EU commissaris Timmermans sloeg in mijn ogen zinnige taal uit: de EU moet vooral bij zichzelf te rade gaan en de tijd nemen om de 'Brexit' op waarde te schatten en af te handelen. Door de mand vallen nu de politici die de Britten er zo snel mogelijk uit de EU willen hebben: zij scharen zich bij de onderbuikpartij van beursvolk en lager opgeleiden. Er is geen enkele reden -anders dan de door onderbuik ingegeven beurs-onrust- om een onredelijke haast te maken met het afscheid nemen van de Britten in de Europese Unie. Rust breng je door je niet te haasten en eerst het stof te laten neerdalen. Het beursvolk moet naar de maatschappij luisteren en niet andersom; anders heeft democratie geen zin.

Of de Britten er verstandig aan gedaan hebben? Omdat een referendum de uitkomst van een hoofdelijke stemming is kun je niet van 'de Britten' spreken. En of het verstandig was zal moeten blijken. Alleen als de EU bestuurders èn de Britten er iets van willen leren zal de hele manouvre nut kunnen hebben. De Britten zullen leren; ze moeten wel. Van de EU ben ik minder zeker. Daar lijkt het nog te veel op de verzekeraar Promovendum: alleen voor hoger opgeleiden. Maar 'what-about' de rest?

 
  • PDF
  • Afdrukken
  • E-mailadres

Twinkle

We zijn op reis in Zweden en komen door Östersund. Daar zou een prachtig openluchtmuseum moeten zijn, en jawel: Jamtli -zoals het heet- is de moeite waard. We mochten er gratis in, want het hoogseizoen begon een week later. De zon scheen op de verzameling historische houten gebouwen: huizen, winkels, boerderijen en een kerk.

Bij een boerderij zag ik bijenkasten staan en er was een man aan het werk. Hij zag mijn belangstelling en vroeg of ik ook imker was. Dat niet, maar mijn grootvader was imker en voorzag ons gezin jaarlijks van veel honing en ook mijn oudste zoon heeft een tijd bijen gehouden. De bij speelt in ons leven dus een rol.

De man leek mij te jong voor een imker. Dertig of zo, terwijl de gemiddelde leeftijd van een imker meer in de buurt van sinterklaas en de kerstman komt. Helaas. Maar mijn veronderstelling klopte: eigenlijk was hij muzikant.

De man had zojuist een volk gesplitst: voordat de bijen gaan zwermen haal je een koningin er uit met een hoeveelheid bijen en die stop je apart in een kast. Als je dat niet doet regelen de bijen dat zelf en ben je een volk kwijt. Het is duidelijk: bijen houden vergt kennis en ervaring. Oude kennis want het houden van bijen vinden we tot ver in de historie terug.

De man was bassist in meerdere formaties. Op een van zijn toernees had hij wat tijd over en zwierf wat rond. Een imker was aan de rand van een akker met koolzaad bezig met zijn bijen. De bassist stopte en keek naar de imker. En net als met mij onstond er een gesprek. De oudere man vroeg of de bassist iets van bijen wist. Dat wist hij en zodra de man dat merkte kreeg hij -zoals de bassist mij vertelde- 'a twinkle in his eyes'. De imker begon te glimmen en vertelde voluit over zijn volken en de plek waar hij ze had staan. Hoeveel honing hij kon oogsten en natuurlijk vroeg hij hoe het met de volken van de bassist ging en waar hij die had staan.  De eeuwenoude kennis vloog heen en weer en had niets aan actualiteit ingeboet.

Zonder twijfel zorgt de aanschaf van de laatste I-phone voor een 'twinkle' in de ogen van de koper. Om het volgende jaar te zijn vergeten wat er ook al weer zo bijzonder aan was. Wat zou er gebeuren als een mens 'twinkle'moe is?

 
  • PDF
  • Afdrukken
  • E-mailadres

Sharleyne

Ze viel naar beneden en was dood. Het leven van Sharleyne moet geen pretje geweest zijn, ondanks het feit dat ze mij vrijwel iedere dag toelacht vanaf een foto in het Dagblad van het Noorden. Wat zouden de betrokkenen er zoal van zeggen?

En daar wordt ik niet vrolijk van. Ten eerste de advocaat van de moeder. Die vond dat ze genoeg geleden had; volgens justitie was er immers geen zaak tegen haar? De moeder zwijgt over het gebeurde. Mocht er alsnog bewijs opduiken dan is ze opnieuw aan de beurt.

En dan de 'betrokken instanties'. Ze hadden de protocollen correct gevolgd en in voorzichtige bewoordingen gaf de verantwoordelijke burgemeester te kennen dat alles dus eigenlijk was gelopen zoals het was afgesproken. Het was wel heel erg fout gegaan, dat wel, maar om nu iemand iets te verwijten? Dat dan weer niet.

De protocollen zijn heilig. Die bepalen wat je doet; volg je ze dan ben je altijd gedekt. Volg je ze niet, dan doe je je werk niet goed en bij het eerst volgende functionneringsgesprek wordt je er op aangesproken. Maar volgens mij is er meer: de mens neemt waar en denkt -zo mag je aannemen. Het verschuilen achter protocollen mag nooit een reden zijn om wat er voor je ogen gebeurt maar niet te zien. Je bent toch zelf ook mens? Of ben je alleen maar protocol-uitvoerder? Het is een houding die ik regelmatig meegemaakt heb en waar ik niet bij pas.

Ondertussen is Sharleyne dood. Heel erg dood. Maar de protocollen zijn gevolgd. Gode zij dank. 

 
  • PDF
  • Afdrukken
  • E-mailadres

Song?festival

Het heet de 'Eurovision Song Contest' en elk jaar in mei is het weer zo ver. Mocht je geen last van epileptische aanvallen hebben dan krijg je ze misschien tijdens de contest wel: lichtflitsen worden namelijk gebruikt om dit soort aanvallen op te wekken. En geflitst wordt er!

Elk jaar kijk ik. En heb het zelfde vernietigende oordeel of waardering voor de artiesten. Dat vernietigen is niet moeilijk: Finland -als eerste in de halve finale aan de beurt-  zong gewoon vals. En omdat het bij vrouwen ook altijd nog eens over de kleren gaat deugde dat broekpak ook niet. Iedereen die niet zuiver zingt valt bij mij af: het is een SONG contest. Ze was niet de enige.

Nou valt op dat SONG wel wat af te dingen. Een betere naam is een SHOW contest. Het show element heeft een omvang aangenomen die het zingen naar de achtergrond verdrijft en zo kan een vals zingende kraai met een fantastische show toch nog punten verzamelen. Stockholm was vooral een 'laten zien wat we technisch allemaal in huis hebben'. Na Volvo, Saab, Scania en Husqvarna hoeven de Zweden ons niet meer te overtuigen van hun kunnen, maar toch: een volkomen ADHD show van licht, beeld en beweging. Knap gedaan hoor, dat wel. Maar niet ter zake. Het is een schitterende, barokke Katholieke kerk met een hele slechte priester. Maar de gelovigen komen.

Een verademing was 'onze' Douwe Bob. In een rustige ballad onthaastte hij zich. Met prominente zang en een prima begeleiding. Zonder een technisch spektakel dat alle aandacht van de artiest afleidt. Mooie beelden van Douwe en zijn mannen, geen spektakel-totalen. Gewoon goed.

Ik wil weer een SONG festival. Geen techno-demo. De finale zal het leren... 

 
  • PDF
  • Afdrukken
  • E-mailadres

Strategie

In een maatschappij waar de bevolking zo langzamerhand in dienst staat van de aandeelhouders kom je nu en dan grappige staaltjes van strategie tegen. Dat is bij de NAM en haar grote aandeelhouder -de Shell- niet anders.

Zo kondigde de NAM in een concept winningsplan aan dat de gaswinning in Groningen misschien wel omhoog kan. Tenzij de NAM gerund wordt door pantoffeldiertjes weten ze daar natuurlijk ook wel dat Groningers inmiddels een enorm zeer been hebben. Je kunt het been niet missen en dat deden ze dan ook niet: politiek, commentatoren en belangenverenigingen staan op hun achterste benen. Ik niet: eerst even afwachten wat er verder gebeurt want dit rare plan maakt vast deel uit van iets groters.

En jawel! De oliebranche benaderde wat kamerleden om die uit te leggen dat er bij minder gaswinning ook minder geld is voor het Groningse ongemak. De aandeelhouders eerst, zullen we maar zeggen. Misschien blijft er nog wat over? Veel onbesuisder kan het allemaal niet. Het wachten was op de uitweg.

Vandaag kwam Shell met een prachtig plan. Forse windmolenparken op zee om Nederland te voorzien van wind- stroom. Ik heb wat moeite met groen en energie-neutraal; ze zijn te zeer gekaapt door die andere lobby. Hoe dan ook: een prachtig plan en je maakt mij niet wijs dat deze volgordelijkheid van aktiviteiten toeval is. Ellende voorspiegelen om vervolgens met een prachtige ontsnappingsroute te komen. Slim bedacht! Misschien kunnen de windmolens in de veenkloniën dan achterwege blijven. Het ontslaat de veroorzakers van het leed -NAM en overheid- er niet van om de ellende in Groningen adequaat aan te pakken. En daar lijkt het nog niet echt op...

 
  • PDF
  • Afdrukken
  • E-mailadres

Panama

Door de staat Panama loopt een kanaal van A naar B. Het kanaal zorgt ervoor dat de scheepvaart eindelijk op een makkelijke manier rond de wereld kan. Met geld gaat het in Panama niet anders: het wordt de wereld rond gepompt.

Niet voor iedereen natuurlijk, uitsluitend mensen met veel geld profiteren daarvan. Vreemd is dat niet en je vermoed het bestaan. In het boek 'Dit kan niet waar zijn' beschijft Joris Luyendijk na een uitvoerig onderzoek de financiële sector van Londen. Een nogal ontluisterend beeld ontstaat, waarbij een kleine elite speelt met het geld van anderen. 'Other people's money' zoals ze het noemen. Het is feitelijk risicoloos. De sector zelf nam kennis van Joris zijn bevindingen en reageerde nuchter: 'Tja. Niks nieuws; zo werkt dat nu eenmaal.'  Het beeld in het boek klopt dus: een wereld met een andere moraal. Er is na de financiële crisis dan ook niks veranderd -de sector is alleen nog voorzichtiger geworden. Ethiek en praktijk zijn hier in conflict.

Dat zal met de 'Panama papers' niet anders gaan. Ik voorspel een 'doodbloeden' van alle ophef. Waarom? Omdat het waarschijnlijk legaal is. Nederland faciliteert al jaren belastingontwijking voor multinationals. Ik breng ruim 40% naar de fiscus terwijl multinationals met een paar procent wegkomen. Zonder twijfel is daar een verhaal bij, maar het wringt: ik maak geen winst en zij heel veel. De globalisering zorgt er voor dat de verschillen zichtbaar worden, maar die zijn daardoor niet ineens illegaal. Bovendien heeft vrijwel elk land boter op zijn hoofd en heeft wetgeving waardoor zulke zaken mogelijk worden. De ophef zal daardoor gesmoord worden in een sausje van onderlinge belangen. Het geroeptoeter van politici zal voor de bühne blijken. 

De burger heeft het nakijken. Die betaald zijn parkeerbon en milieubelasting. Zijn loonbelasting en eigen risico voor de zorg. Zijn studieschuld en zijn hondenbelasting. Zijn benzine accijns, zijn rollator. Het intermediair tussen burger en de rest van de wereld -in dit geval de overheid- heeft zijn keuzes gemaakt.

 
  • PDF
  • Afdrukken
  • E-mailadres

Draak

'Sorry!' zei de keurige meneer aan boord van het zeilbootje dat mij per ongeluk raakte bij het afmeren. En voor dat ik het wist zat ik bij Max en Willem aan boord van de Groene Draeck achter een kop koffie. 'Mooi schip!' zei ik onbevangen, 'goed onderhouden!'

Willem ontplofte zowat en Max liep rood aan. Een van de kinderen -die met een gipspoot- begon te giechelen. 'Heb ik wat verkeerds gezegd?' probeerde ik. Willem vermande zich en barstte los. 'Goed onderhouden, ja. Een cadeau van de bevolking aan mijn moeder. Met onderhoud en al. En ineens duikt de politiek er boven op. De politiek! Moeder was al zo zuinig; in Huis Ten Bosch kun je met goed fatsoen nog geen asielzoeker onderdak geven. Zo uitgewoond. In Heumensoord is het beter voor elkaar. En dan zeuren over ons bootje!'

'Maar de tweede kamer vindt dat dit bootje beter onderhouden wordt dan onze oorlogsschepen' probeer ik nog. 'En wie bezuinigde er op alles wat maar defensie was? Wees blij dat er nog één schip onderhouden is!' brieste onze koning. 'Het gemiddelde marineschip heeft geen motor meer, maar pedalen. Lees je kranten? Volg je de politiek? Waar zullen we het eens over hebben als het over geld weggooien gaat. Over de PGB fraude? Het gehannes met de thuiszorg? Marktwerking op het spoor? De Fyra? Willekeurig welk groot ICT project van de rijksoverheid? Overbodige viaducten? Krankzinnige belastingvoordelen voor Apple, Google, Ikea? Nog steeds twee vergaderlocaties voor het Europees parlement? Hulp aan Griekenland? Moet ik doorgaan? Man, schei toch uit! En dan zeuren over mijn bootje. Weet je wat? Ik lever het stomme ding in, net als mijn dienstwagen en regeringsvliegtuig. En ik ga overal voortaan met het openbaar vervoer heen. Dat zal ze leren. Dan kom ik nergens meer op tijd en moeten ze wachten.'

De zon ging onder. Hij vroeg of ik nog een borrel wou en terwijl Max de kinderen te kooi bracht gingen wij aan de ouwe klare. 'Weet je,' zei Willem wat borrels later, 'alles moet tegenwoordig groen zijn. Nou heb ik een draak, een groene draak nota bene, en nu is het weer niet goed...'

 
  • PDF
  • Afdrukken
  • E-mailadres

Thuiszorg

De thuiszorgers moeten goed betaald worden, met een nette CAO. Geen gesjoemel; een volwaardige taak vraagt om een volwaardige beloning. Zo was het tot voor kort. Thuiszorgbedrijven die deden wat vakbond en politiek vroeg, zijn nu de klos.

Het lokale gemeentelijke apparaat verzorgt nu de toedeling van de thuiszorg. Met minder geld en gevangen door de sport om voor weinig geld veel binnen te halen. Thuiszorgorganisaties moeten inschrijven op een gemeentelijke aanbesteding. Geld is daarbij de belangrijkste drijfveer. De thuiszorg regelen met het geld dat daarvoor beschikbaar is, zo is de opzet. Of dat binnen de gemeentelijke begroting echt zo gaat is een interessante vraag. 

Inmiddels blijkt het systeem lek. De duurdere thuiszorgers zijn de klos: of ze nu te laag inschrijven of niet inschrijven. Door te hoge kosten, veroorzaakt door te hoge lonen en te weinig vergoeding. Gesneuveld in de politieke mist. Hun personeel kan deels -met aangepaste arbeidsvoorwaarden- aan de slag bij nieuwe bedrijven. De zorgvragers zijn nu gewend aan steeds wisselende thuiszorgers, onregelmatigheid in de dienstverlening en soms het wegvallen van de dienstverlening. Ik hoorde onlangs een interview met de wethouder van een grote stad. 150 mensen waren in de steek gelaten. Het ging over het contract; over geld en verplichtingen. Niet over de zorg. 

 
  • PDF
  • Afdrukken
  • E-mailadres

Gladjanus

Code rood was het en wie de weg op ging zou hel en verdoemenis ontmoeten. 'Als het niet echt moet, blijf dan thuis' was het algemeen verkondigde advies. En dus bleef menigeen thuis. Nu het dooi is staan de ware helden op: werkgevers vinden dat werknemers zo'n dag -of dagen- voor eigen rekening moeten nemen.

Altijd handig als je dat van te voren regelt. Bovendien: wiens advies -of bijna bevel- is het nu eigenlijk om thuis te blijven? Het KNMI roept de codes uit. Maar dat gaat vast niet betalen voor de vrije dagen. De kranten dan, met hun 'chocoladeletter' koppen over gladheid en thuis blijven? Die hebben het al zo moeilijk. De opgefokte sociale media zijn nooit ergens verantwoordleijk voor en dus sta je er als werknemer zelf voor.

Ik heb dat probleem gelukkig niet en ging ondanks de waarschuwingen gewoon met de auto de noodzakelijke boodschappen doen. Omdat deze heilige koe in dit land een beschermde status heeft werd dat ten stelligste afgeraden. Maar ik hoefde slechts 400 meter snot-gladde straat te berijden om op een grondig gestrooide wegverharding terecht te komen. Schuifelende voetgangers keken mij meewarig na: 'zou hij zo dom zijn'?

Nou, nee. Een stukje schuifelen met de auto wil uitstekend. Mocht ik glijden, dan raak ik met zeer lage snelheid iets en heb ik wat blikschade. Laten we zeggen voor duizend euro. Als ik ga lopen is het risico van uitglijden heel groot en de kans op botbreuken ook. De rekening van gebroken heupen, benen, armen, schouders of hersenletsel is een veelvoud van het beetje blikschade wat ik zou kunnen oplopen. Het is kiezen tussen de verzekeraars van het blik of die in de gezondheidszorg. Kiezen uit risico's. Zelf kiezen: gewoon blijven doen...

 
  • PDF
  • Afdrukken
  • E-mailadres

HERFST!

Snert

De regen daalt in stromen neer, de wind rukt aan het huis. De kachel snort en iedereen heeft zich teruggetrokken in zijn woonstede. De kieren worden dichtgestopt, voorraden ingeslagen. De auto heeft zijn antivries. De sneeuwschep en de schaatsen zijn opgezocht en zijn bij de hand. Planten zijn toegedekt, het blad in de tuin geruimd.

Het is Herfst.

En dus is het tijd voor snert! Volgens heerlijk recept en genoeg voor twee dagen. Even een nacht laten staan, daar wordt het lekkerder van. Op de foto is te zien welke ingrediënten er allemaal in gaan. Van daag maken, morgen is het zo ver... Ik kan niet wachten!

 
  • PDF
  • Afdrukken
  • E-mailadres

Pas

Een politieman had toegang tot systemen waar hij niks meer te zoeken had en stelde foute vriendjes op de hoogte van gevoelige informatie. Er stond een 'vinkje' verkeerd. In ICT termen betekent dat dat hij -als hij op een ICT systeem inlogt- ergens toegang toe heeft. Zo'n  'vinkje' hoort weggehaald te worden als de functie of status van de betrokken persoon wijzigt. Dat laatste stukje is mensenwerk en zit daarmee in het verdomhoekje.

Waar zijn ze mij vergeten? Waar kan ik nog bij, terwijl ik er niks meer te zoeken heb? Als pensionado ben ik in mijn spullen gedoken. Er kwamen vijf toegangspasjes tevoorschijn, wat sleutels en zelfs nog een politielegitimatie -uit de 80er jaren. In de soms roerige tijden dat ik van functie of werk veranderde vroeg niemand er naar en ik deed er niets anders mee dan ze in een la gooien om er nooit weer naar te kijken.

Of ik nog in al die toegangs-systemen sta? Ik zou het niet weten. Misschien bestaat het systeem of het gebouw niet meer. Maar ik ben wel nieuwsgierig of ik met de pasjes nog allerlei gebouwen in kan. Ik heb er niks te zoeken, dus ik doe dat niet. Maar een fatsoenlijke 'check-out' heb ik in veertig jaar niet meegemaakt. Pasjes, sleutels en legitimaties inleveren? Er werd nooit naar gevraagd. Zijn al mijn toeganscodes en wachtwoorden nog geldig? Daar kan ik wel iets over zeggen. Dat heb ik een keer in mijn ICT functie van weleer laten uitzoeken. In het bedrijf werkten een dikke 3000 medewerkers. Bij een opschoonactie bleken er ruim 6000 toegangscodes te zijn. Die extra 3000 waren meestal al ruim een jaar niet gebruikt. Medewerkers kwamen wel, maar gingen nooit.

Natuurlijk zegt elk bedrijf of instantie dat het een en ander 'op orde' heeft. Maar het bedrijf waar mensen elkaar kennen bestaat vrijwel niet meer en dat maakt een straf regime op dit soort veiligheidsaspecten onontbeerlijk. Meer dan ooit.

 

 

Pagina 1 van 8

We hebben 6 gasten online

HAM events

4-Mar-17 UHF/SHF contest
11-Mar-17 Radiomarkt Rosmalen
6-May-17 UHF/SHF contest
1-Jul-17 UHF/SHF contest
7-Oct-17 UHF/SHF contest
20-Oct-17 JOTA 2017

Solar Terrestrial Data Module created by
PA4RM
Weather data OK
Eelde
-7 °C
December 2016
M D W D V Z Z
28 29 30 1 2 3 4
5 6 7 8 9 10 11
12 13 14 15 16 17 18
19 20 21 22 23 24 25
26 27 28 29 30 31 1
QR-Code dieser Seite
NUTS-logo-4
The Online NUTS is part of The House of Nuts. ©2016.
For any use of content of this website contact the webmaster.